Odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych a dopuszczalność ugód z zamawiającym publicznym

Przyjęcie punktu widzenia drugiej strony to zdolność równie cenna co nieczęsta. Niejednokrotnie wykonawcy trudno zrozumieć motywację publicznego zamawiającego, doszukując się w jego decyzjach złej woli i wykorzystania silniejszej pozycji strony narzucającej niekorzystne rozwiązanie. 

Zapewne wielu wykonawców spotkało się z usztywnioną postawą publicznych inwestorów – zamawiających, trzymających się niewzruszenie zapisów umowy, odmawiających uznania wszelkich, wydawałoby się całkiem uzasadnionych, podstaw do dodatkowego wynagrodzenia wykonawców lub zamawiających liczących niewzruszenie każdy dzień opóźnienia i stosownie do tego ściśle arytmetycznie naliczających kary dochodzące do absurdalnych rozmiarów.  

Wielu zapewne spotkało się z dalszym „rozwiązaniem” polegającym na potrąceniu tak ustalonych należności Wykonawcy i pozostawieniu go z ewentualnym roszczeniem sądowym.   

Taki stan, może i korzystny dla niektórych profesjonalnych pełnomocników powoduje, że idealistycznie pojmowany cel umowy o roboty budowlane, jakim jest realizacja inwestycji, schodzi na plan dalszy ustępując obawie o los własny inwestora.   

Odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych  

Zamiast szukać osobistych przywar zamawiających, warto spojrzeć na przepisy ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych¹(„uodfp”) przewidujące całkiem surową odpowiedzialność dyscyplinarną, bliską odpowiedzialności karnej.  

Przepisy te, raczej obojętne z punktu widzenia przedsiębiorcy, wyznaczyły sposób postępowania podmiotów publicznych. Łatwiej pojąć motywację kogoś, kogo decyzja oceniana jest dodatkowo z punktu widzenia na przykład przepisu art. 5 ust. 1 pkt 2 uodfp, przewidującego, że:

“Naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest niepobranie lub niedochodzenie należności Skarbu Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub innej jednostki sektora finansów publicznych albo pobranie lub dochodzenie tej należności w wysokości niższej niż wynikająca z prawidłowego obliczenia…”. 

Uzupełnia powyższe to, że zgodnie z art. 31 uodfp katalog kar za naruszenie dyscypliny finansów publicznych obejmuje upomnienie, naganę lub karę pieniężną i zakaz pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi. 

Powyższy przepis znajdzie zastosowanie w szczególności w przypadku nieuzasadnionej rezygnacji z często stosowanego przez zamawiających narzędzia wpływu na realizację umowy w postaci kar umownych².