Bezpłatne uprawnienia do emisji dla instalacji wytwarzającej energię elektryczną

W opracowanym przez Ministerstwo Środowiska projekcie ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Projekt 10.12.2013, dalej: „Projekt ustawy”) uregulowano zasady i przesłanki przydziału uprawnień do emisji dla instalacji wytwarzających energię elektryczną w okresie rozliczeniowym 2013-2020. Uwzględnienie w Projekcie ustawy procedury dotyczącej przydzielania uprawnień do emisji na okres rozliczeniowy, który już się rozpoczął,  zwłaszcza w sytuacji, gdy krajowy plan inwestycyjny obejmujący wykaz zadań inwestycyjnych oraz wykaz podmiotów podejmujących poszczególne zadania został już zaakceptowany przez Komisję Europejską[1] budzi wątpliwości. W szczególności dotyczą one zasadności normowania tej kwestii w Projekcie ustawy – wobec braku możliwości zaskarżenia tego planu przez podmioty, którym bezpłatnych uprawnień nie przyznano.

Niemniej jednak wobec zamieszczenia w rozdziale 6 Projektu ustawy przepisów dotyczących przydziału uprawnień do emisji w okresie rozliczeniowym 2013-2020 dla instalacji wytwarzających energię elektryczną należy wskazać na niejasności interpretacyjne jakie pojawiły się na gruncie tych przepisów.

Zastrzeżenia budzi przede wszystkim brzmienie art. 27 ust. 1 Projektu, zgodnie z którym w okresie rozliczeniowym rozpoczynającym się od dnia 1 stycznia 2013 r. instalacjom wytwarzającym energię elektryczną, które były eksploatowane najpóźniej w dniu 31 grudnia 2008 r. lub instalacjom wytwarzającym energię elektryczną, w przypadku których proces inwestycyjny został faktycznie rozpoczęty najpóźniej w tym dniu, mogą być przydzielone uprawnienia do emisji na zasadach określonych w rozdziale 6 Projektu ustawy.

Wątpliwości budzi brzmienie ust. 2 cytowanego wyżej przepisu, zgodnie z którym za dzień faktycznego rozpoczęcia procesu inwestycyjnego uznaje się dzień, w jakim zostały podjęte prace przygotowawcze związane z tym procesem. Ustawodawca nie wyjaśnia bowiem, jakie czynności w rozumieniu Projektu ustawy należy uznać za prace przygotowawcze. Powyższej kwestii nie rozstrzyga również art. 10c dyrektywy 2003/87/WE zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. (dalej: „Dyrektywa ETS”).

Na gruncie prawa polskiego do pojęcia „prac przygotowawczych” odnoszą się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1409z późn. zm.) (dalej także: „PrBud”). Zgodnie z art. 41 ust. 1 PrBud rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy. W myśl ust. 2 powołanego przepisu pracami przygotowawczymi są: