Kontrola wniosku o dofinansowanie w RPO: zgodność z prawem i dokumentacja

Nowy okres programowania perspektywy finansowej na lata 2014-2020 skłania do zastanowienia się na kwestią zakresu kontroli wniosków o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej z punktu widzenia kryterium „zgodności projektu z wymogami prawa” jak również „kompletności i poprawności dokumentacji środowiskowej”. 

Jeśli chodzi o pierwsze kryterium, to przywołać należy wyrok NSA z dnia 14 września 2010 r. (sygn. II GSK 965/10)[1] w którym uznano, że podstawą negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu może być brak zgodności projektu z prawem krajowym lub wspólnotowym w zakresie związanym z oddziaływaniem środowiskowym. Przy czym, owa niezgodność może polegać na dołączeniu do wniosku prawomocnego postanowienia Prezydenta Miasta K. o braku obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania projektowanego przedsięwzięcia na środowisko, które Komisja oceniająca projekt uznała za wadliwe. NSA w wyroku podtrzymał argumentację WSA w Szczecinie zawartą w uzasadnieniu wyroku z dnia 07 lipca 2010 r. (sygn. I SA/Sz 442/2010)[2], zgodnie z którą, Komisja oceniająca projekty stwierdziła, że przedmiotowe postanowienie podjęte zostało bez uprzedniego zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska, a zatem z naruszeniem prawa, tj. z pominięciem wymogu określonego przepisem art. 64 ust. 1 pkt 1 Ustawy dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko[3]. Jak stwierdził NSA od dnia 15 listopada 2009 r., Prezydent Miasta K. nie był już uprawniony do wykonywania zadań nałożonych na regionalnego dyrektora ochrony środowiska w zakresie dotyczącym opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny środowiskowej (por. 156 w zw. z art. 174 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku). W konsekwencji, u podstaw negatywnej oceny zgłoszonego projektu stanowisko (zarówno orzekających w tej sprawie organów, jak i Sądu I instancji) legła przesłanka braku spełnienia jednego z niezbędnych kryteriów dopuszczających, jakim była „zgodność projektu z wymogami prawa”[4]. 

NSA podkreślił, że „zatwierdzone przez Zachodniopomorski Komitet Monitorujący kryteria merytorycznej, w tym środowiskowej, oceny projektów zostały udostępnione zainteresowanym podmiotom w [Wytycznych dla Wnioskodawców…] oraz w załączniku 1b do tychże Wytycznych, zatytułowanym [Przewodnik dla Wnioskodawców RPO WZ. Ocena oddziaływania na środowisko po 15 listopada 2008 r.], w którym m.in. wskazane zostały organy właściwe do wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz organy właściwe do uzgadniania i opiniowania; np. dla przedsięwzięć z II grupy wyraźnie zaznaczono („ALE”), że starosta jest właściwy [w okresie przejściowym do 15. 11. 2009 r.]”[5]. 

NSA w komentowanym wyroku wskazuje również, że ubiegający się o pomoc finansową dla przedstawionego projektu podmiot, świadom wymagań wynikających z systemu realizacji programu jednocześnie godzi się na określone tym systemem warunki (w przeciwnym wypadku nie składałby wniosku) – na co zwracał już uwagę NSA w wyroku z dnia 14 czerwca 2010 r., (sygn. akt II GSK 539/10)[6].