Budowa mikroinstalacji odnawialnych źródeł energii na budynkach – co nowego w planowaniu przestrzennych po 29 sierpnia 2019 r.?

W dniu 29 sierpnia 2019 r. weszła w życie  ustawa z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw ¹, na mocy której ustawodawca wprowadził dwie ważne zmiany w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ², dalej: ustawa.  

Zmiana I: ustawodawca zliberalizował wymogi w zakresie lokalizacji mikroinstalacji na budynkach  

Od dnia 16 lipca 2016 r., tj. od dnia wejścia w życie tzw. ustawy wiatrakowej ³ obowiązuje w obszarze planowania przestrzennego przepis art. 15 ust. 4 ustawy, który umożliwia  budowę mikroinstalacji odnawialnych źródeł energii na budynkach

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy sprzed nowelizacji: 

„plan miejscowy przewidujący możliwość lokalizacji budynków umożliwia lokalizację urządzenia wytwarzającego energię z odnawialnych źródeł energii, wykorzystującego energię wiatru, o mocy nie większej niż moc mikroinstalacji w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii również w przypadku innego przeznaczenia terenu niż produkcyjne, chyba że ustalenia planu miejscowego zakazują lokalizacji takich urządzeń” 

Zgodnie z art. 15 ust. 4 po nowelizacji: 

Autor

Monika Przybylska

dr hab. nauk prawnych, Radca Prawny

Radca prawny w Kancelarii GJW. Doktor nauk prawnych. Adiunkt na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu. Specjalizuje się w prawie energetycznym, antymonopolowym i gospodarczym.

Profil autora Kontakt z autorem