Wykaz osób jest podstawowym dokumentem żądanym przez zamawiającego w celu potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu lub kryteriów selekcji dotyczących zdolności technicznej lub zawodowej. Dokument ten zawiera nie tylko informacje pozwalające na identyfikację konkretnych osób stanowiących zaplecze kadrowe wykonawcy, lecz również dane dotyczące ich kwalifikacji, uprawnień, doświadczenia czy wykształcenia, a także sposobu dysponowania daną osobą oraz jej roli w realizacji zamówienia publicznego.

Dotychczasowe orzecznictwo Izby dopuszcza możliwość zastrzeżenia wykazu osób jako tajemnicy przedsiębiorstwa niepodlegającej ujawnieniu w toku procedury przetargowej.  Wykonawcy często podnoszą, że zastrzeżenie informacji zawartych w wykazie osób jest niezbędne z uwagi na ochronę przed pozyskiwaniem pracowników przez konkurencję, a zachowanie poufności oszczędza wydatków związanych koniecznością prowadzenia ponownej rekrutacji czy szkolenia zespołu. 

Analiza dotychczasowego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że nie w każdej sytuacji wykonawca będzie miał prawo do utajnienia całości danych zawartych w wykazie.

Dla przykładu w wyroku z dnia 6 czerwca 2014 r. sygn. akt KIO 1032/14, Izba dopuściła takie rozwiązanie, wskazując, że jakość i renomę przedsiębiorstwa w sektorze usługowym buduje prawidłowy dobór zaplecza kadrowego. Zasadności zastrzeżenia informacji zawartych w wykazie nie uchyla przy tym okoliczność, że na pewnym etapie realizacji umowy dane osób mogą zostać ujawnione. W ocenie składu orzekającego: „Fakt, że w przyszłości na etapie realizacji zamówienia publicznego skład osobowy zespołu realizującego usługę może stać się jawny nie powoduje automatycznie, że odpada możliwość zastrzeżenia tajemnicy przedsiębiorstwa. Nie można odmówić wykonawcy prawa do decydowania, w jakim momencie będzie on gotowy do ujawnienia sposobu doboru osób do realizacji zamówienia.”

Z kolei w wyroku z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt KIO 807/15, Izba nie dopatrzyła się konieczności utajnienia całego wykazu osób, ograniczając się jedynie do imion i nazwisk tam poddanych osób. W ocenie składu orzekającego było to wystarczające dla uniemożliwienia ewentualnego przejścia pracowników wykonawcy do konkurencji. Izba wskazała, że: „kwalifikacje (np. „wieloletnie wykonywanie prac porządkowych”), zakres wykonywanych czynności (np. „kierowca, pracownik porządkowy”) i informacja o podstawie dysponowania (np. „umowa cywilnoprawna”) nie są na tyle unikalne, aby umożliwiły identyfikację konkretnych osób fizycznych.”

Natomiast w innym orzeczeniu, Izba odmówiła objęcia tajemnicą przedsiębiorstwa informacji zawartych w wykazie osób, jednak rozstrzygnięcie było skutkiem braku wykazania przez wykonawcę wartości gospodarczej tychże informacji. Generalnie Izba potwierdziła, że: „(…) rzeczywiście informacje z wykazu osób obejmujące wykształcenie i doświadczenie kadry mogą potencjalnie przedstawiać dla wykonawcy pewną wartość gospodarczą w rozumieniu art. 11 ust. 4 uznk, to jednak przystępujący nie wykazał, iż taka sytuacja wystąpiła również w tym przypadku.” Przede wszystkim wykonawca nie wykazał, aby wymagane przez zamawiającego doświadczenie miało charakter specjalistyczny czy unikalny, co uzasadniałoby tezę, że na rynku może istnieć praktyka agresywnego pozyskiwania osób wskazanych w wykazie (por. wyrok z dnia 13 marca 2017 r., sygn. akt KIO 385/17).

Powyższe jednoznacznie wskazuje, że możliwość zastrzeżenia jako tajemnicy przedsiębiorstwa całości danych zawartych w wykazie osób zależy przede wszystkim od rodzaju i wagi informacji tam wskazanych (np. unikalne doświadczenie czy kwalifikacje) jak również od specyfiki danej branży i zachowań rynkowych uczestników (np. przejmowanie pracowników przez konkurencję).

drukuj