Skip to main content

Wysokie kary pieniężne wymierzane przez Prezesa URE na podstawie Ustawy o elektromobilności

Ustawa o elektromobilności i paliwach alternatywnych z dnia 11 stycznia 2018 r. zawiera przepisy nakładające kary za nieprzestrzeganie jej zapisów. Wskazać należy, że naruszenia za które Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (dalej Prezes URE) wymierza kary są enumeratywnie wymienione. Co istotne, w świetle Ustawy o elektromobilności nie tylko Prezes URE posiada mandat…

Z tego artykułu dowiesz się

Najważniejsze zagadnienia

  • Jakie naruszenia ustawy o elektromobilności podlegają karom nakładanym przez Prezesa URE.
  • Jakie sankcje dotyczą operatorów ogólnodostępnych stacji ładowania oraz podmiotów odpowiedzialnych za rozwój stacji gazu ziemnego.
  • Jak wysokie mogą być kary i jaki limit zależny od przychodu przedsiębiorcy obowiązuje.
  • Jak odwołać się od decyzji Prezesa URE.

Ustawa o elektromobilności i paliwach alternatywnych z dnia 11 stycznia 2018 r. zawiera przepisy nakładające kary za nieprzestrzeganie jej zapisów. Wskazać należy, że naruszenia za które Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (dalej Prezes URE) wymierza kary są enumeratywnie wymienione. Co istotne, w świetle Ustawy o elektromobilności nie tylko Prezes URE posiada mandat do nakładania kar wobec podmiotów naruszających przepisy o elektromobilności – uprawnienia takie posiadają również m.in. Prezes Urzędu Dozoru Technicznego oraz Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego. Niniejszy wpis poświęcony będzie karom nakładanym przez Prezesa URE, który jest głównym podmiotem zobowiązanym do stania na straży przestrzegania i wykonywania ww. ustawy.  

Działania podlegające ukaraniu

W art. 45 Ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych wymieniono katalog działań, których naruszenie powoduje nałożenie przez Prezesa URE kar pieniężnych. Należą do nich: 

1. nieprzestrzeganie obowiązku zapewnienia dostawcom usługi ładowania dostępu do ogólnodostępnych stacji ładowania, 

  

Ustawa rozumie pod pojęciem ogólnodostępnej stacji ładowania – stację ładowania dostępną na zasadach równoprawnego traktowania dla każdego posiadacza pojazdu elektrycznego i pojazdu hybrydowego, a więc dla każdego podmiotu posiadającego pojazd zeroemisyjny lub niskoemisyjny. 

  

2. uzależnienie świadczenia usługi polegającej na ładowaniu pojazdu na ogólnodostępnej stacji ładowania od wcześniejszego zawarcia przez posiadacza pojazdu umowy w formie pisemnej bądź elektronicznej, 

  

Zdaniem ustawodawcy kierowca pojazdu elektrycznego lub hybrydowego nie może być zmuszony przez jakikolwiek podmiot do podpisywania umów związanych z ładowaniem pojazdu, gdyż takie stacje mają charakter ogólnodostępny. Zawarcie takiej umowy kłóciłoby się z zasadą równoprawnego traktowania.  

  

3. niezapewnienie przez przedsiębiorcę w ogólnodostępnej stacji ładowania wykorzystania energii elektrycznej wyłącznie w celu ładowania, ładowania lub wymiany akumulatorów służących do napędu pojazdu elektrycznego, hybrydowego, autobusu zeroemisyjnego i innych pojazdów silnikowych,  

Pozostało jeszcze około 70% treści artykułu.

Czytaj bez limitów
w Centrum wiedzy GJW

Pełna wersja tego artykułu jest dostępna dla subskrybentów Newslettera 6x100 / LAW IN BRIEF.

Dołącz bezpłatnie, aby czytać wszystkie publikacje w Centrum wiedzy GJW oraz otrzymywać autorskie komentarze ekspertów Kancelarii GJW dotyczące najważniejszych zmian w prawie.

Subskrypcję możesz zakończyć w każdej chwili.

Jeśli jesteś subskrybentem Newslettera 6x100 / LAW IN BRIEF i nie widzisz całego artykułu, kliknij tutaj.
Michał Frącz
Autor

Michał Frącz

Radca Prawny

Radca prawny w Kancelarii Prawnej GJW. Specjalizuje się w prawie energetycznym oraz obsłudze jednostek samorządu terytorialnego.

Paulina Meller-Kmiecik W czym możemy pomóc?