Zakaz konkurencji w Kodeksie Pracy

Bardzo często zdarza się, że pracodawca obawia się wycieku informacji ze swojej firmy, a więc tego,
żeby pracownik nie wykorzystał jego wiedzy, know-how, czy doświadczenia, a przede wszystkim
klientów, w ramach własnej działalności lub na rzecz innego podmiotu.
Warto zatem zaznaczyć, że taki pracodawca, w szczególności gdy prowadzi działalność w wąskim czy
specjalistycznym sektorze, może zabezpieczyć swoje interesy przed niechcianymi zachowaniami
pracowników (zarówno tych aktualnych, jak i byłych), zawierając z nimi umowy o zakazie konkurencji.
Takie rozwiązanie umożliwia mu art. 101 1 – 101 4 Kodeksu Pracy.
Zakaz konkurencji polega na zobowiązaniu się pracownika do tego, że:

1. nie podejmie się działalności konkurencyjnej w stosunku do pracodawcy,
2. nie będzie świadczyć pracy w ramach stosunku pracy (albo na innej podstawie w ramach np.
   umowy zlecenia czy kontraktu) u podmiotu prowadzącego działalność konkurencyjną wobec
   pracodawcy.
   

Zatem, istotą umowy o zakazie konkurencji jest powstrzymywanie się przez pracownika w czasie
trwania stosunku pracy lub po jego zakończeniu od działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy,
czyli od działalności, która narusza jego słuszny interes. Umowa o zakazie konkurencji może być
zawarta na czas trwania stosunku pracy, jak i na czas określony po ustaniu stosunku pracy. Ważne,
aby została zawarta w formie pisemnej, w innym zaś przypadku – będzie nieważna.