Rozliczenie niezleconej wprost przez pracodawcę pracy w godzinach nadliczbowych

Rozliczanie tzw. nadgodzin, czyli pracy w godzinach nadliczbowych, to jedno z trudniejszych zadań, jakie stoi przed pracodawcą w przyjętym przez siebie okresie rozliczeniowym. Praca w godzinach nadliczbowych nie ma charakteru bezpłatnego – pracownik ma prawo do dodatkowego wynagrodzenia wypłacanego przez pracodawcę lub rekompensaty w postaci czasu wolnego.
Często zdarza się jednak, że przedmiotem postępowań sądowych są spory dotyczące zapłaty wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych. Jak się okazuje, problematyczne jest rozliczenie tych nadgodzin, które zostały faktycznie wypracowane przez pracowników, ale nie zostały wprost zlecone do wykonania przez pracodawcę.

Kiedy możliwa jest praca w godzinach nadliczbowych?

Przypomnijmy, że praca w godzinach nadliczbowych jest dozwolona w dwóch przypadkach (art. 151 § 1 Kodeksu Pracy), a mianowicie:

1. w razie konieczności prowadzenia akcji ratowniczej w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, ochrony mienia lub środowiska albo usunięcia awarii,
2. w razie szczególnych potrzeb pracodawcy.

Przy czym brak jest w Kodeksie Pracy definicji „szczególnych potrzeb pracodawcy” dla wykonywania pracy w godzinach nadliczbowych. Należy jednak przyjąć, że chodzi tutaj o sytuacje wyjątkowe, niemające charakteru normalnego, typowego (np. absencja innego pracownika czy terminowe wykonanie określonej pracy).