Prosument wirtualny energii odnawialnej – nowe regulacje i perspektywy

Przepisy dyrektywy RED II „czekają” na implementację

Instytucję wirtualnego prosumenta wprowadza dyrektywa RED II (tj. dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych¹ zgodnie z którą: 

działający grupowo prosumenci energii odnawialnej to grupa co najmniej dwóch działających wspólnie prosumentów energii odnawialnej, zlokalizowanych w tym samym budynku lub budynku wielomieszkaniowym², 

gdzie prosument energii odnawialnej zdefiniowany jest jako odbiorca końcowy działający w ramach swoich obiektów o określonych granicach lub, jeśli jest to dozwolone przez państwo członkowskie, w ramach innych obiektów, który wytwarza odnawialną energię elektryczną na własne potrzeby oraz który może magazynować lub sprzedawać samodzielnie wytworzoną energię elektryczną, pod warunkiem że w przypadku prosumenta energii odnawialnej, niebędącego gospodarstwem domowym, działania te nie stanowią jego podstawowej działalności handlowej lub zawodowej³. 

Regulacje wprowadzające instytucję wirtualnego prosumenta mają na celu dalszy rozwój wytwarzania energii z OZE w systemie prosumenckim i skierowane są głównie do tych podmiotów, które nie dysponują dostateczną powierzchnią służącą budowie swojego (niezależnego) źródła (instalacji) wytwarzającego energię z OZE. Czytając dyrektywę  RED II można wręcz stwierdzić, że w ramach wirtualnego prosumenta wytwarzanie energii z OZE nastąpi w szczególności w budynkach wielorodzinnych (m. in. przez spółdzielnie i wspólnoty mieszkaniowe), czy też w biurowcach i osiedlach, a podstawowym założeniem działającego systemu jest wspólna eksploatacją instalacji OZE przez prosumentów. 

Przepisy dyrektywy RED II – zgodnie z jej art. 36 – mają być wprowadzone do krajowych regulacji prawnych do dnia 30 czerwca 2021 r., co pozwala stwierdzić, że „zbliża się” kolejna i ważna nowelizacja ustawy o OZE⁴, w której ustawodawca ureguluje zasady działania (funkcjonowania) wirtualnego prosumenta. 

Prosument indywidualny a prosument grupowy – standardy regulacyjne

Podstawowym założeniem utworzonej na szczeblu unijnym koncepcji wirtualnego prosument jest „przeniesienie” wszystkich korzyści, jakie posiada indywidualny prosument, na wirtualnego prosumenta. Przekaz ustawodawcy unijnego w tym zakresie nie pozostawia żadnych wątpliwości: 

Autor

Monika Przybylska

dr hab. nauk prawnych, Radca Prawny

Radca prawny w Kancelarii GJW. Doktor nauk prawnych. Adiunkt na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu. Specjalizuje się w prawie energetycznym, antymonopolowym i gospodarczym.

Profil autora Kontakt z autorem