Elektrownie fotowoltaiczne bez konieczności wykazywania warunku „dobrego sąsiedztwa”

W dniu 27 września 2017 r. ukazało się bardzo korzystne dla inwestorów działających na rynku PV orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego odnoszące się do zasad uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegających na budowie elektrowni fotowoltaicznych.

Na przestrzeni ostatnich lat w rozstrzygnięciach organów administracji architektoniczno – budowlanej, a także orzeczeniach Wojewódzkich Sądów Administracyjnych spotkać się można było z poglądem, iż uzyskanie warunków zabudowy dla instalacji fotowoltaicznych wymagać musi spełnienia tzw. zasady „dobrego sąsiedztwa” (art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dalej „u.p.z.p.”). W praktyce oznaczało to, że w celu uzyskania zgody na lokalizację elektrowni fotowoltaicznej na obszarze, dla którego nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, inwestor winien wykazać, że planowana inwestycja stanowi kontynuację istniejącej funkcji zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym z odwołaniem do gabarytów i formy architektonicznej istniejących obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Z uwagi na specyfikę elektrowni słonecznych, wymóg ten okazywał się bardzo trudny do spełnienia, w szczególności tam gdzie podobnych instalacji w najbliższym sąsiedztwie nie było. Taka interpretacja przepisów stanowiła więc istotną barierę w rozwoju OZE opartych na produkcji energii elektrycznej z promieniowania słonecznego.

Autor

Szymon Jagustyn

Radca Prawny

Radca prawny w Kancelarii Prawnej GJW. Zajmuje się bieżącą obsługą prawną podmiotów gospodarczych oraz obsługą procesów inwestycyjnych. Udziela wsparcia podmiotom z branży IT, OZE, odpadów komunalnych oraz podmiotów produkcyjnych z sektora MŚP.

Kontakt z autorem