Obecnie obowiązujące Prawo zamówień publicznych istotnie zmodyfikowało zasady udzielania zamówień na usługi społeczne i inne szczególne usługi.  Zgodnie z definicją zawartą w treści art. 7 pkt 34 PZP, pod pojęciem zamówień na usługi społeczne i inne szczególne usługi należy rozumieć zamówienia klasyczne lub zamówienia sektorowe, na usługi wymienione odpowiednio w załączniku XIV do dyrektywy 2014/24/UE oraz załączniku XVII do dyrektywy 2014/25/UE. Będą to w szczególności usługi hotelowe i restauracyjne, usługi zdrowotne, społeczne czy różnego rodzaju usługi administracyjne w zakresie edukacji, opieki zdrowotnej i kultury. Przyczyną złagodzenia reżimu udzielania tego typu zamówień jest to, że mają one ograniczony wymiar transgraniczny, a zatem wykonawcy z innych państw członkowskich nie są co do zasady zainteresowani realizacją takich kontraktów. 

Uregulowanie zamówień społecznych w nowym PZP

Nowe PZP w treści art. 359 rozróżnia zastosowanie odmiennych procedur przy udzielaniu zamówień na usługi społeczne i inne szczególne usługi ze względu na wartość zamówienia. W konsekwencji przy udzielaniu zamówień na usługi społeczne i inne szczególne usługi stosuje się przepisy ustawy właściwe dla: 

    1. zamówień klasycznych, o wartości równej lub przekraczającej progi unijne – jeżeli wartość zamówienia wyrażona w złotych jest równa lub przekracza równowartość kwoty 750 000 euro, z uwzględnieniem zmian wynikających z art. 360 -361 PZP;
    2. zamówień klasycznych o wartości mniejszej niż progi unijne – jeżeli wartość zamówienia wyrażona w złotych jest mniejsza niż równowartość kwoty 750 000 euro, nie mniejsza jednak niż równowartość kwoty 130 000 złotych. 

Zatem, gdy wartość zamówień na usługi społeczne jest równa lub przekracza próg 750.000 euro, zamawiający stosuje procedurę właściwą dla zamówień klasycznych powyżej progów, z tym, że może nie stosować przepisów ustawy dotyczących: 

    1. obowiązku powołania komisji przetargowej;
    2. obowiązku składania oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1, na formularzu JEDZ – co nie oznacza jednak braku obowiązku żądania tego oświadczenia w ogóle;
    3. minimalnych terminów składania wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu lub terminów składania ofert;
    4. obowiązku żądania dokumentów jako podmiotowego środka dowodowego;
    5. przesłanek wyboru trybu udzielenia zamówienia, w przypadku trybu negocjacji z ogłoszeniem lub dialogu konkurencyjnego. 

Natomiast gdy mamy do czynienia z zamówieniem na usługi społeczne poniżej progu 750 000 euro, Zamawiający będzie stosować tryby właściwe dla zamówień klasycznych podprogowych (głownie tryb podstawowy w trzech wariantach). Tutaj pojawia się pytanie o celowość wyróżnienia przez ustawodawcę takiej kategorii zamówień, skoro nie przewiduje on dla zamawiających usługi społeczne żadnych istotnych ułatwień. 

W projekcie nowego Prawa zamówień publicznych możemy wyczytać, że projektowdawca uznał, że iż funkcjonujące na gruncie dotychczasowej ustawy rozwiązanie było dla zamawiających nadmiernie skomplikowane, gdyż wymagało od nich samodzielnego opisania całej procedury na okoliczność udzielania zamówień społecznych. Obecne przepisy na pewno zapewniają większą czytelność. Nie ma bowiem większych wątpliwości, które przepisy nowego PZP stosować, a które nie do zamówień społecznych. Jednak zbyt rygorystyczne potraktowanie zamówień społecznych, zwłaszcza tych poniżej wartości 750 000 euro nie wydaje się słusznym rozwiązaniem. 

drukuj