Liberalizacja rynku gazu – zmiany w prawie energetycznym – cz. 2

Złożony proces budowania wspólnego rynku gazu ziemnego – opartego o mechanizmy konkurencji – wymaga od państw członkowskich UE istotnych zmian w ich wewnętrznych politykach. Zważywszy, że regulacje unijne wdrażane są do krajowych porządków prawnych w oparciu o indywidualne rozwiązania państw członkowskich, proces liberalizacji rynków ma charakter wieloaspektowy i przebiega w różnoraki sposób.

Najbardziej konkurencyjny i niejako wzorcowy rynek gazu w Unii Europejskiej funkcjonuje w Wielkiej Brytanii, która proces liberalizacji sektora gazowego rozpoczęła już w połowie lat 80. XX w., kiedy to powołany został urząd regulacyjny Ofgas (w chwili obecnej Ofgem). Wtedy też doszło do prywatyzacji i podziału British Gas – korporacji sprawującej monopol na brytyjskim rynku gazu. Kolejnym etapem urynkowienia sektora gazowego było oddzielenie działalności sieciowej od hurtowej i detalicznej sprzedaży gazu, co spowodowało wydzielenie w 1997 r. ze struktur British Gas spółki Centrica, która przejęła na siebie działalność w zakresie handlu hurtowego i detalicznego. Zakończenie procesu liberalizacji w brytyjskiej branży gazowej datuje się na rok 1998. Należy jednak podkreślić, że dla przebiegu tego procesu znaczenie miał fakt, że produkcja gazu w Wielkiej Brytanii w dużym stopniu zaspokajała potrzeby konsumpcyjne kraju. Nie istniała zatem konieczność zawierania długoterminowych kontraktów importowych, co z kolei miało wpływ na przyspieszenie uruchomienia konkurencyjnego rynku gazu.

Autor

Szymon Jagustyn

Radca Prawny

Radca prawny w Kancelarii Prawnej GJW. Zajmuje się bieżącą obsługą prawną podmiotów gospodarczych oraz obsługą procesów inwestycyjnych. Udziela wsparcia podmiotom z branży IT, OZE, odpadów komunalnych oraz podmiotów produkcyjnych z sektora MŚP.

Kontakt z autorem