Odpowiedzialność solidarna inwestora za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy

Ostatni czas nie sprzyja podejmowaniu rozważań nad prawem w procesie inwestycyjnym w kontekście zagadnień innych niż zmiany przepisów oraz kwestie „siły wyższej”, zwłaszcza w świetle licznych nowelizacji prawa i pojawiających się rozwiązań kryzysowych. Warto jednak zauważyć, że jedną z konsekwencji obecnej sytuacji może być zwiększona intensywność korzystania ze znanych już mechanizmów gwarancji, jaką stanowi solidarna odpowiedzialność uczestników procesu inwestycyjnego.

Tym razem chciałbym podjąć próbę odpowiedzi na pytanie czy istnieje górna granica takiej odpowiedzialności? Jak ją wyznaczyć?

Solidarna odpowiedzialność inwestora

Przepisy i orzecznictwo nie określają granic odpowiedzialności solidarnej inwestora w sposób precyzyjny a na część pytań trudno uniknąć ulubionej odpowiedzi jurydycznej: „to zależy”.

Pierwsze „to zależy” polega na odróżnieniu umów podwykonawczych mających za przedmiot roboty budowlane i umów podwykonawczych, których przedmiotem są usługi lub dostawy. Ta druga grupa zarazem będzie mieć tu znaczenie jedynie jeśli chodzi o przypadki umów realizujących zamówienia publiczne.

Jak w tym pierwszym przypadku – robót budowlanych – granicę płatności określają przepisy? Zgodnie z art. 6471§3 kc:

Inwestor ponosi odpowiedzialność za zapłatę podwykonawcy wynagrodzenia w wysokości ustalonej w umowie między podwykonawcą a wykonawcą, chyba że ta wysokość przekracza wysokość wynagrodzenia należnego wykonawcy za roboty budowlane, których szczegółowy przedmiot wynika odpowiednio ze zgłoszenia albo z umowy, o których mowa w § 1 albo 2. W takim przypadku odpowiedzialność inwestora za zapłatę podwykonawcy wynagrodzenia jest ograniczona do wysokości wynagrodzenia należnego wykonawcy za roboty budowlane, których szczegółowy przedmiot wynika odpowiednio ze zgłoszenia albo z umowy, o których mowa w § 1 albo 2.